Zulme Seyirci Kalmayın…

“Zulme Seyirci Kalmayın” Konuşuyor Dışişleri Bakanı “Dünyanın gözü önünde bu kadar da Filistinli öldürülür mü?” Zalim’e zulmün kantarını kaçırdığı için kızıyoruz Riyakarlığın dibine vurmuşuz Filistin için bir mesaj atıp; 5 milyon yollayarak olsa olsa kendi sırat köprümüzü finanse eder Doğru düzgün işletemediğimize inandırıldığımız noktada Ofer’e ihale ederiz biz Damla ile Filistin’e, kepçe ile İsrail’e verirken; bir düğünde sıktığımız kurşun kadar puşta sıkmayız biz Açığa çıkan İmansızlığımızı, Açığa çıkan Şahsiyetsizliğimizi, Açığa çıkan apışımızı kapatmaya çalışırız pankartlarla, mitinglerle İmansızlığımızı İmam’larla örteriz; bizim için özel yetiştirilen İmam’larla Öldüğünü kabul etmeyen hayalet bir ulusa dönüşmüşüz Küresel zulmün kapalı tribününe oturtmuşlar bizi Karşıdaki “kanarya” locasına da; Paşalarından , bürokratlarına, Tayyip’lerinden, Mehmet’lerine; Aziz’lerinden, Rahmileri’ne o çok “böyük büyüklerimizi” oturtmuşlar Sahadaki kanlı oyunu seyredip duruyoruz Keşke sadece seyretsek Biz değil miyiz Cezayir katledilirken Fransa’ya arka çıkan Lübnan’da “Müslüman kardeşlerimiz” boğazlanırken, askeri uçaklarımızla mühimmat taşıyan Çeçenistan’ın liderlerinin füzelerle kafalarının uçurulmasına vesile olan cep telefonlarını biz hediye etmedik mi Irak’taki çocukların üzerine düşen füzelerin nizamiyesinde biz nöbet tutmuyor muyuz Herşeyi bırakın Muavenet’imizi vurdu; dünya alem duydu Kaptan köşkünde eriyip metale yapışan o canlarımızı kaç eski gemi ile değiş tokuş ettik Askerine sahip çıkmayan komutanı en kötü ihtimalle tarih yargılar; Askerine sahip çıkmayan Millet’i yargılayan çıkmaz mı zannettik Riyakarlığın dibine vurmuş, hayalet bir ulus olmuşuz Mehmet Ali’nin don indirmesine seyirciyiz Ahlak’ın sahtesini, daha sahtesinden; ancak apış arasına tuttuğumuzda ayırtedebiliyoruz Doların sahtesini ultraviole ışıkla; Ahlak’ın sahtesini televizyon ışığında test ediyoruz Fenerbahçe’nin “hak”kını hakemler yemeye görsün; sokaklara dökülüyoruz Bu ülkenin sokaklarına, köylerine, tarlalarına her gün kamyonlarca çiğnenmiş hak dökülüyor; üzerinden atlayıp devam ediyoruz Bu ülkenin en büyük müteahhiti de, en büyük STK lideri de Aziz Yıldırım “Fenerbahçe” ayağını biz kapalı tribünden; NATO ayağını büyüklerimiz kanarya locasından idare ediyor Sonra bir de utanmadan AB fonluyor diye kızıyoruz Yalçın Küçük Hoca yine doğruyu, yine eksikle karıştırıp servis ediyor önümüze (Ağzı kokanların mentole sarıldığı gibi sarılıyoruz yazdıklarına; o ferahlık duygusu midemizi doyurmuyor ama dışarıya üflerken hoş kokuyoruz; “ALLAH’ı var”) “Biz Müslüman değil, Putperestiz” derken Kendinden başka bir şeye tapacak kadar “başkasını” görebilen putperestleri Kendinden başka bir şeye tapmayan egoperestlerle aynı çukurun dibinde eşitliyor Biz buna “küçükizasyon” diyoruz Sabetay’la Sabetaycıyı küçüklükle, aşağılık olmayı aynı şey zannetmemize yarıyor; not ediyoruz Riyakarlığın dibine vurmuşuz, derinlik sarhoşluğu ile karıştırıyoruz Papa’nın ayağının dibinde AB anayasası imzalayan “İslamcı” bir Başbakanımız Askerinin başına çuval geçirenlerle “Terör” konferansı düzenleyen “Atatürkçü” bir Genelkurmay Başkanımız İT’in tezlerinden medet uman MİT’çilerimiz Ülke ajan kaynarken El-Kaide militanı yakaladığı için övünen Emniyetçilerimiz var Riyakarlığın dibine vurmuşuz, yok bize ağlayan O yüzden ben Filistin’e yardım etmiyorum şahsen Hani sorduklarında; bir gün ister Sırat köprüsünde; ister içki sofrasında, Galata köprüsünde; “BeHİÇ o kadar konuşuyorsun da , ne yaptın diye” Koca bir HİÇ diyebilmek için Üç adım yol tepip, üç kuruş yollamış olmayı; 3 yaşına girememiş bir çocuğun kaderine 5 kuruşla ortak olmayı reddediyorum ve SEYREDİYORUM bu zulmü Benim seyrim üzerinden “reyting” yapıyorlar ve zulm bu reyting üzerinden derinleşiyor, çoğalıyor Mehmet Ali o donu indirdiğinde de “Gazze’ye günlerdir elektrik verilemiyor” altyazısı geçtiğinde de değişmiyor yüz ifadem Riyakarlığın dibine vurmuşum; nasırlarımı zırh yapmışım Telafer’de katliam olurken; Afganistan’a ABD için jandarma olan bir Millet’in evladıyım ben Anadolu’nun altı cevher kaynarken, üstündeki çocuğu doğru düzgün besleyemeyen bir Devlet’in sahibiyim ben Ben kim, seyirci olmak kim Bu zülm bensiz olmazdı; bu küresel oyun bensiz sahne alamazdı İşte o yüzden Ortağıyım; sapına kadar ortağıyım ben

İmtihanlar Diyarinda Sabır ve Dua İle Yürümek

İmtihanlar Diyarında.Sabır ve Dua İle Yürümek Dünya Türlü çilelerle insan neslinin sınandığı en zorlu mekan Belki de ona imtihanlar diyarı demeliyiz Çünkü burada yaşanan musibet ve belalar, muson yağmurları kadar etkili olur Bazen öyle yağar ki etraf sele döner; hem de her önüne geleni götürecek kadar azgın bir sele Dedik ya; burası imtihanlar diyarı Herkes farklı şekillerde imtihan oluyor Her ademin farklı çilesi var bu diyarda Kimi açlık, kimi korku, kimi malı veya canıyla sınanıyor Rabbimiz bu gerçeği; Muhakkak sizi biraz korku, biraz açlık ve mallardan, canlardan, ürünlerden biraz eksiltmekle deneriz[1] diye teyit etmektedir *** Hele hele Mümin iseniz, yani inandığınızı iddia ediyorsanız bu musibetler size öz anneden kardeş gibidirler Yanınızdan asla ayrılmaz, sizinle uyur sizinle uyanırlar Çünkü Mümin olmak, diğer bir ifadeyle cennete talip olmak türlü sıkıntı ve çileyi peşinen kabullenmek anlamına gelir Çünkü ALLAH müminlerin, canlarını ve mallarını, cennet karşılığında satın almış[2] ve buyurmuştur ki; İnsanlar imtihandan geçirilmeden, sadece iman ettik demeleriyle bırakılıvereceklerini mi sandılar[3] O nedenle Müslüman çile adamıdır An gelir ezilir an gelir üzülür, fakat asla ümitsizliğe kapılmaz, asla yılgınlık göstermez, mücadelecilik ruhundan asla ödün vermez *** Peki musibet ve bela yağmurlarının oluşturduğu o büyük sel baskınından korunmak mümkün değil mi? Mümkün elbette Yanınızda her ihtimale karşı bir adet sabır simidiyle bir parça dua kemendi bulunduruyorsanız telaşlanıp korkmayın, zira yırttınız demektir Sevgili Peygamberimiz öyle buyuruyor: Sabır ile dua müminin ne güzel silahıdır[4] Ya ALLAH! deyip tutunun sabrın kollarına, ardından fırlatın dua kemendini selamet ikliminin kıyısına, sonra yönelin Cenabı Zülcelale bütün içtenliğinizle Bakın nasıl da yeniden doğmuş gibi ferahlayacaksınız İç dünyanızda nasıl da bayram şarkıları yankılanacak Bırakın musibetler başınızdan aşağı doğru yağmaya devam etsin Bırakın alem, ateş topu olup peşinize takılsın Hiçbiri sizi eskisi gibi etkileyemez! Ateşin zarar veremediği İbrahim Peygamber kadar güvendesiniz artık Çünkü Siz Sabûr olan Hak Teâlaya güvenip sabrettiniz, Ona yönelip yalvardınız Doğrusu ALLAH sabredenlerle beraberdir[5] O sabredenleri sever[6] *** Eğer yanınızda sabır simidiyle dua kemendi taşıma gibi bir alışkanlığınız yoksa ve Hakka olan güveniniz pamuk ipliğine bağlıysa, o zaman akıntının savurduğu yöne doğru sürüklenmeye hazır olun Siz sürüklenirken iç dünyanızda anaforlar oluşur; tıpkı okyanuslardaki gibi, büyük ve ölümcül Boğuluyorum zannedersiniz kendinizi Ruhunuz daralır, benziniz solar, bakışlarınız sabitleşir Artık maneviyat ikliminize, şimdilerin bunalım dediği ruh hali çöreklenmiştir Bitkin dudaklarınızdan son bir gayretle imdat çığlıkları yükselir: Kurtarın nolur! Allâhu Teâladan başka kurtarıcınız var mıdır ki sizi kurtarsın? Ey Rabbimiz! Üzerimize sabır yağdır ve canımızı Müslüman olarak al[7] Amin [1] Bakara 2/155 [2] Tevbe 9/111 [3] Ankebût 20/2 [4] Künuzül-Hakayık, Deylemi [5] Enfal 8/46 [6] Al-i İmra 3/146 [7] Araf 7/126