Sevmek…

Sevmek… Sevmek yaşamaktır Sevdiğini kendisi gibi, kendisinden de çok duyumsamaktır Sevmek sevdiği olmaktır Sevmekte ikilikler kalkar, bir olmalara gidilir İki ten, iki kalp, iki gönül yoktur sevgide Tek bir kalp olunur, tek bir yürek olunur Sevmek paylaşmaktır Sevdiğiyle sevdiğini paylaşmaktır Sevdiğiyle kalbini bölüşmektir sevmek Ki tek kalp olunsun Sevgide son yoktur Sevgiler hiçbir zaman son bulmazlar Biten sevgiler yoktur, bitmiş gibi görünen sevgiler vardır Vazgeçiş de yoktur sevgide Yaşandıkça yaşatılır sevilen Ama kimi zaman sevgili için kimi zamansa sevginin bir gereği olarak saklanır bu aşklar Vazgeçiş yoktur, vazgeçmiş gibi görünmek vardır o yüzden Sevmekte istemek yoktur Sevgilinin olduğu yerde son bulur istekler Bir şey varsa istediğin bu senin için değil, sevgili için istediğindir Ondan O’nun adına istersin O’nu daha sonsuz sevebilmek için istersin Sevme özgürlüğünü istersin, kabul edilmesini istersin İstersin ama bir gün gelir bu istekler de son bulur Kendinden istersin artık Sevgiliyi daha çok sevmek istersin kendinden Sonsuz kılmak istersin Bu yolda sevgili olur mu, olmaz mı bunu sevgilinin isteği belirler Sevmek sevgiliyi istememeyi öğrenmektir Sevmek sevgiliyi sevgili olmadan sevmektir Sevmek; sevmek istemektir Sevmek, beklememektir Beklentilerin son bulduğu bir duraktır o Öyle ki tüm gerçekler, tüm dünya silinir gider Ne O’ndan anlaşılmayı beklersin, ne onu anlamayı Ne onun gelmesini beklersin, ne onun Leyla, Mecnun olmasını Beklediğin bir şey yoktur sevmeyi becermek dışında Sevmek, gücenmemektir Sevmek sevgililerin hiçbir sözüne üzülmemeyi öğrenmek demektir Sevgilinin ölüm hançerine bile hayır dememektir sevmek Onun vuruşuna, onun tokadına alınmamaktır, sevgiliden gelen her hareketi ve her sözü kabullenmektir İhanetlere, hainliklere bile üzülmemektir Sevgiliden gelen öl emrine bile ölürüm diyebilmektir Kendi elleriyle kalbini bir bıçak ucuna koymaktır sevmek Sevmek ölmektir Sevmek, ölmesini bilmektir Sevgili için yaşamaktır Onun eli, kolu, gözü, kalbi olmaktır Ama artık onun bir şeyi olunmadığı bir zaman ölmesini bilmektir! Sevmek, vermektir Sevmek sevdiği için almasını bilmektir Almamaya yemin ederek vermektir Ama almalarda kurtaracaksa sevgiliyi almasını bilmektir sevmek! Sevmek, tükenmektir Sevmekten ölürken tekrar varolmaktır o sevgiden Sevmek sevgilinin gel deyişine hayır demektir Sevgilinin aşkıyla boğuşurken, yüzerken o aşk denizinde sevgilinin uzanan eline hayır demektir Sevgilinin bakan gözüne bakmamaktır sevmek Ağlayan gözlere şefkat ve tebessümle yanıt verebilmektir Sevmek, sevgili olmaktır Sevgilinin yüzündeki gülücük olmaktır Onu yaşama döndürecek bir damla su olmaktır Sevmek sevgilinin limanı olmaktır Sevmek sevdiğinin canı olmaktır Onun ölümü isteyebileceği canı olmaktır Sevmek yangın olmaktır Yanmaktır, kor olmaktır Dağ olmaktır, evren olmaktır Her şey olmaktır, hiç olmaktır Alev olup girmektir gönüllere Sevmek yürümektir gönüllerde, güvenmektir, onaylanmaktır Sevmek sevgiliye bir nefes gibi, bir ses gibi yakın olmaktır çok ötelerde olsa bile yaşamak ve yakın olmaktır sevgiliye Yakınlılıktır, doğallıktır, özdenliktir sevmek Yalansızlık, içtenlilik, ölümsüzlülüktür sevmek İlk insanın, Havva’nın Adem’in saflığını ve temizliğini, çocuk masumluğunu taşımaktır sevmek Gözyaşı olmaktır, yağan yağmur olmaktır Bir sonbahar mevsiminin sarı yaprağı gibi yalnız olmaktır sevmek Sevgilisizken sevgiliyi sevmektir Sevmek üşümektir Sevgilinin yokluğuna üşümektir Sevgiliyle her şeyi göze almaktır sevmek Ki sevgilinin olduğu cehenneme yürümektir Sevgilinin olmadığı Cennete de gitmemektir sevmek Sevmek, sevgiliyi cennet etmektir Sevmek bir olmaktır Sevmek yaşamaktır Ve sevmek inanmaktır Sevmek bir başkasının hayatını yaşamaktır Sevmek sevmesini hak etmektir Sevmek sevgilinin baktığı yerde, sustuğu yerde olmaktır Sevmek sevgilisiz geçen gecelerin sabahına varmaktır Sevmek saz benizli sabahlarda yaşamaktır sevgiliyi Sevmek sevmesini bilmektir Sevmek ölmesini bilmektir Sevmek SEVMEK olmaktır AŞK olmaktır Sevmek aşkın kendisi olmaktır Ölümü Özlemeyen Aşkı Anlayamaz

En Sevgiliye…

EN SEVGİLİYE Bana adını yazmak düşmüş bu beyaz kağıtlara ey sevgili!!! Adını yazmak; Şu yukarı çizgi; Öfkesi Ömerin, şu iniş; Sana inandım diyen sükûneti Şu uzaklarda kalan çizgiler, noktalar; Senin barış günü, bize artık burada kalacak ev mi kalmıştır derken yaşadığın mahzunluğun Şu gül senin adındır ya RasulALLAH Şu ortaya çıkan yazı senin gülcemalin, alemlere rahmet olarak yaratılışının İşte nakşediyorum , İşte yazıyorum adını, titreyen paramparça bir yürekle İşte yazıyorum adını,mahcupluğuyla senden utanmanın İşte, İşte yazıyorum adını, bu beyaz kağıtlara Herkes öyle sanıyor, Herkes adını bu beyaz kağıtlara yazdım diye biliyor, -Anam babam sana feda olsun ya HabibALLAH- Ben aslında senin adını kağıtlara değil, harf harf, lime lime, nokta nokta, Kalbime KALBİME yazıyorum

Hasretin Bile Guzel…

Hasretin Bile Güzel Merhaba asirlar öncesi; Merhaba asirlar öncesindeki huzur yilinin huzuru; Merhaba asr-i saadetin saadeti; Merhaba gülizârin gülü; Merhaba yüzü suyu hürmetine kainat yaratilan, merhaba Ve merhaba Ey Sevgili Resul Ben Ben herhangi biri Seni göremeyen herhangi biri herhangi biri Gördügü her gülü, her güzelligi SEN sanan ve her gün binlerce kez SENI gördügünü sanan herhangi biri Ne kelimelerin, ne kagitlarin, ne kalemlerin, ne zamanin, ne de aklin seni anlatmaya yetmeyecegini bile bile SENI anlatmaya kalkan herhangi biri Ve bu gün Asr-i saadetten, huzur yilindan yüzyillar sonra, huzursuz, saadetsiz ve gülizara, güle, nura, SANA hasret geçen 1400 yildan herhangi bir gün Yapmacik, samimiyetsiz, mutsuz herhangi bir gün Her sey yapmacik Çiçekler bile, sevgi bile, insanlar bile Ve her sey, her yer, herkes hasretli, hasret kokuyor Bekleyis var Güle, huzura, saadete, mutluluga, SANA Herkes, hersey bekliyor Bak ne diyor sair: “Yagmur, seni bekleyen bir tas da ben olsaydim” Biz SENI bekleyen 14 asiriz Biz SENI bekleyen milyonlariz Biz SENI bekleyenleriz yagmur Kimi bagirir, kimi küçük bir çiglik gönderir (benim gibi) kimi susar, kimi aglar Ama herkes bekler Herkes bekliyor Sussa da, bagirsada bekliyor Çatlamis topraklarin yagmuru bekledigi gibi Çatlamis kalbler nuru bekliyor Rüzgarin önüne kapilmis nice yaprak, kendini akintiya kaptirmis nice kayik kurtaricisini bekliyor Aslinda bu kagitta milyonlarin hasreti var Hepsi hasretini sessiz bir çiglikta gönderiyor sana Sükranlari iletecek bir Fatiha ve salavat demetiyle birlikte Bir sessizlik hakim dünyaya Makinelerin ve makinelesmis milyarlarca insanin manasiz gürültülerinin sessizligi Firtina öncesi denizin kadife kadife olan durgunlugu gibi Sonsuz Rahmet öncesi gürültü sessizligi Bekleyislerin gönderildigi sessiz çigliklari bogan sessizlik Milyonlarin -her damlasi aciyla yogrulmus olan- gözyaslarini daha da çogaltmak için sahte sahte kurulayan sessizlik Iste huzur, yagmur, gül, biz seni bekliyoruz Rahmet ve nur yüklü duani bekliyoruz dualarin gelsin ki dinsin gözyaslari Asirlar öncesi Mekke ve Medinede dindigi gibi Medine gözcüleri nasil sevinmisti SENIN ve Arkadaslarinin geldigini görünce Biz de öyle sevinecegiz dualarinin geldigini görünceRabbin huzurunda zaten saydam olan yüregimizi elimize alip dolasacagiz önce, öyle çikacagiz mahserde RABBIN ve SENIN huzuruna, duan ve sefaatin gelince Duanin rahmeti ve nûruyla yüklü yagmur damlalari çatlamis topraklari yesertince Rabbim ve Sen bizden razi olunca Biz olmamiz gerektigi gibi, insan gibi olunca Sana, emeklerine, Kur’an-i Kerîm’e ve Rabbimize layik olunca Rahmet ve nûr yüklü duan gelince Duanla yüklü rahmet bulutlari, yagmur damlalari gelince Ama Rahmet yakindir degil mi? dualarinin gelmesi yakindir degil mi? Bulutlari dualarinla katmer katmer olmasi yakindir degil mi? Yüreklerin nûr dolu yagmur damlalariyla yikanmasi yakindir degil mi? Gök yüzü bulutlanmis!!! Rahmet mi geliyor? Katmer katmer olmus bulutlar dualarinin nuruyla mi yüklenmis? Her damla bir gül mü? Umut mu? Müjde sayalim mi bunu? Kurtulduk sayalim mi? Özlem, hasret sona mi erdi yoksa?!! Hiç biter mi böyle hasret? Huzura, saadete güle, SANA olan hasret biter mi? Hiç bitmesin Rabbim bu hasret!!! Bizi bu güzel hasretten mahrum birakma Rabbim