Kıyamım Sanadır…

Bir Vav edasıyla, iki büklüm karşındayım Yalnız Senin huzurundadır Vav oluşum Yalnız Sana bükülür belim, omuzum Secdem Vav’dır ve Vav oluşum Sanadır Ve kıyamım İşte o zaman doğrulurum Elif oluşum o zamandır Ve Elif oluşumda yine Sanadır Kıyamım Sana, kıyamımda Elif oluşum Sana Doğruluşum Senin huzurunda ve doğruluşum yine Sana Vav kabul et huzurunda Ve doğrult beni Elif şuuruyla Ki Vav oluşum Sana Elif oluşum Seninle ve Senin huzurunda

Elif diye…

İncecikten bir kar yağar… Tozar elif elif diye… Deli gönül abdal olmuş… Gezer elif elif diye… Bismillah deyip açtım ilk sayfasını… Yaradanın kitabını… Karşıma çıktı elifin kendisi… O zaman hükmetti elif bendeki yerini… Fark etmeden, fark ettirmeden kapladı içimi… Bir divit oldum yazıldım sayfalarına… Elif olmak istedim… Elif olsam dedim, dosdoğru olsam… Sağıma usulca nun yatırsam… Solumdakini uyandırmadan… Sonrası kolay… Ama zorda elif olmak var… Elifim noktalandı… Az derdim çokçalandı… Her sokak başında her satır aralarında… Sürekli karşıma çıkar elif… Ya ben kendimi kandırıyorum… Ya da elif benimle inatlaşmaktan çok zevk alıyor… Bir türküde, bir filmde, okuduğum romanda… Orda, burada, şurda… Elif her yerde… Benliğimde… Elif kaşlarını çatar… Gamzesi sineme batar… İnceden bir kıskanma başlamıştı… Sadece bir isme… Elife… Nedensizce… Belirsizce… İsteksizce… Ama söz geçirememe derecesinde… Elife… İşte yine karşımda… Tüm inatlığıyla belkide son kez… Ben sevdiğime hattattan şifreler yazarken… O anlamazken… Şimdi ben anladım… “elif ismini çok seviyorum” dediğinde… Sevdiğimin sevdiğiydi elif… Bir elifle başladı maceram Bir elifte son buldu sevdam Elif dedim be dedim… Yar ben sana ne dedim… Kuş kanadı kalem olsa… Ah yazılmaz benim derdim… ak eller kalem tutar yazar elif elif diye

Ye gibi yumulduk, Elif gibi başladığımız hayata!

Elif gibi dosdoğru olunmalı hayatta… Be gibi tek nokta üzerinde durabilecek kadar dengeli olunmalı… Te gibi olmalı, veda hutbesinde emanet bırakılan iki şeyi (kuran ve sünnet) sürekli başının üzerinde taşımalı insan… Se gibi az konuşup 3 dinlemeli toplumda… Cim gibi çocukça bakmalı hayata, ama cim kadarda çok iş yapmalı… Ha gibi gönlü geniş dostlar edinmeli insan, Hı kadar ağlamaklı olduğunda yardımcı olabilecek… Dal gibi boynunu bükse de hayat, Zel gibi şapkasını takmayı bilmeli zorluklara karşı… Rı kadar rahat olsa da insan bu dünyada, Ze’nin noktası gibi başında dolanan bir sineğin olduğunu mutlaka bilmeli… Sin midir sanki bu dünyada noktasız pulsuz tek garip… Şın gibi pulları vermeli getirip… Sad kadar şişse de karnın, Dat gibi hayata bir göz kırp… Tı gibi bir yelkenlidir hayat, Zı kadar yükü olan… Ayn gibi göğe çevir yüzünü… Ğayn’ın noktası kadar şüphe olmasın kalbinde… Fe eyne tezhebuun… (kaçış nereye) Gaf gibi iki gözünü aç… Kef kadar karizmatik ol… Lam gibi tutunacak bir dal ol gariplere… Mim’lenmiş olsan da yılma yıkılma… Nun kadar suskun… Vav kadar edepli ol… He gibi haykır içinden geçenleri… Lamelif gibi ellerini O (c.c)’na aç… Ya Rabbi rahmet ve mağfiret kapılarını bize aç…