Sevda Degil…

Sevda Değil, Aşk Değil Tutku Değil benimki: ADANMAK

Birakip gitti uykular gozlerimi, unuttum cocuklar gibi gulmeyi..
Sevinmeyecek yuregim gercek bahari gorene dek..

 Alsalarda silahlarimi elimden, kininda siyrilmadik bakislarim var benim..
Nukleer silahlardan daha guclu benim yuregim, gozumun nuru kardeslerim var benim…
Alsalarda ekmegimi elimden, gozyasimi katik eder, kanimi icer gende yasarim
IMANIM icin, DAVAM icin…

“Unutursan yureginin tek sahibini, vazgecersen imanindan, dunya senin, altin gunler senin” deseler..
RasulALLAHin verdigi cevabi veririm onlara: “Ay’i sag elime, gunesi sol elime verseniz; vazgecmem imanimdan, vazgecmem davamdan” derim onlara..
“Unutursan yureginin tek sahibini, vazgecersen imanindan, dunya senin” deseler..
Sondurselerde gunesi..
Fitili imanima atilmis dusuncelerimle aydinlatirim butun alemi;
Yuregimle isitirim usuyen ellerimi..

Kurutsalarda butun kaynaklari, yirtip atsalarda butun bulutlari gokten, damla damla ben yagarim topragin ruhuna..
Surgun etseler cicekleri dunyadan, ben acarim dallardan rengarenk..
Omuzlarimda tasirim bahari dunyaya, cemrelerin ruhunda duserim topraga, suya, havaya..

Onlar korkarim sanirlar, bin kere olmekten, odemekten canimi ALLAH icin?
Kendilerini durabilirmi sanirlar benim iman caglayanimin onunde?
Yuregimde sevileceklerini, inanilacaklarini, guvenileceklerinimi sanirlar en guzel bicimde?

Benim ellerim zamanlar otesinde nurlu onderim elleri ustunde!!
Sevda diyemezseniz bunun adina. Ask degil benimki, tutku degil..
INANMAK, GUVENMEK, ADANMAK….Silmek gayriyi, birdaha ayrilmamak uzere eritmek benligi imanla ayni kapta..
Serinletmek ruhu secdelerin golgesinde..
Nakis nakis huzur islemek hayat’a..

Nedir ki atesler uzerinde yurumek? Eger ALLAH icinse ilac yerine korlari baglarim yarama..
gunesi yakalarim ellerimle..

Nedirki yalnizlik? Yuregimi cepecevre saran “O” olduktan sonra, yalnizlikmi kalir..
“Onumde dusman” ardimda deniz varsa?
Yollarin hepsi beni O’na goturdukten sonra..
Vazgectim can ile canan’dan..
Anayi evladi feda ettim ugruna..
malimi degil tek, en sevdiklerimi, eenn sevdiklerimi.. YUREGIMI koydum ben ortaya..

Bilirler beni Bedir’den, uhud’dan, hendek’ten..
Bilirler beni Kerbeladan..
Hatirlarlar beni Adaleti yazisimdan topragin her zerresine, kardesligi ogretisimden butun aleme..
Tanirlar beni Kafkas’dan, Hama’dan, Bosna’dan, Kudus topraklarindan..
Tanirlar Bağdat’lardan
Bilirler, hatirlarlar, gorurler belkide..
Ama Anlamazlar ne care.. Anlayamazlar…

 

Published in: on Ekim 4, 2008 at 7:04 pm  Yorum Yapın  
Tags: ,

The URI to TrackBack this entry is: https://gulyetimi.wordpress.com/2008/10/04/sevda-degil/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: